Dzieciom potrzebna jest zabawa!

Zabawa jest dla dzieci tym, czym praca dla dorosłych. Dzieci podczas zabawy „ciężko pracują,” ponieważ  często same muszą ustalić reguły wymyślonej przez siebie gry. Zabawa to nie tylko przyjemność, ale również czas, podczas którego można się wiele nauczyć. Oto kilka uwag na temat zabawy, które warto zapamiętać.

Zabawą może być każda spontaniczna forma aktywności, która sprawia dzieciom przyjemność.

Spontaniczność zabawy polega na tym, że dzieci bawią się wtedy, kiedy mają na to ochotę np. gdy organizują grę w piłkę, wystawiają przedstawienie lub bawią się w chowanego. Spontaniczna zabawa ma inny charakter niż zorganizowane zajęcia, na które dziecko uczęszcza, takie jak na przykład gra w drużynie piłki nożnej lub lekcje tańca. Najlepsze dla dzieci będzie zachowanie właściwych proporcji między ich udziałem w zajęciach zorganizowanych, prowadzonych przez dorosłych, a zajęciami, które dzieci wymyślają sobie same.

Zabawa może być skuteczną i przyjemną formą rozwijania różnych umiejętności, takich jak np.:

• Umiejętności językowe rozwijają się podczas gier i zabaw dzieci używają różnych nazw i określeń, śpiewają piosenki, powtarzają słowa wierszyków i rymowanek wzbogacając w ten sposób swoje słownictwo.
• Umiejętności logicznego myślenia rozwijają się podczas budowania konstrukcji z klocków, poznawania reguł gry lub wtedy, gdy trzeba złożyć fragmenty układanki w jedną całość.
• Umiejętności małej motoryki rozwijają się podczas nawlekania koralików na żyłkę, lepienia figurek z gliny i podczas używania nożyczek.
• Umiejętności dużej motoryki rozwijają się podczas gry w piłkę, jazdy na rowerze, biegania lub jazdy na wrotkach.
• Kreatywność rozwija się, gdy dzieci wymyślają historyjki, wystawiają przedstawienia kukiełkowe lub bawią się w przebieranki.
• Umiejętności społeczne rozwijają się podczas gier zespołowych, ustalania reguł gry w karty, obsadzania ról w przedstawieniu teatralnym.

Ważne jest, aby usunąć następujące bariery, ograniczające możliwości swobodnej zabawy dziecka:

• Nadmiar zorganizowanych zajęć. Jeżeli czas wypełniony jest zbyt dużą ilością zorganizowanych zajęć sportowych lub dodatkowych lekcji, to dzieciom może go zabraknąć na własne spontaniczne zabawy.
• Nadmiar monitorów. Dzieci, które spędzają dużo czasu przed ekranem, odgrywają później sceny zapamiętane z filmów lub naśladują postacie filmowe lub telewizyjne (lub też z gier wideo lub gier komputerowych). Czas spędzony przed monitorem można by spędzić lepiej, przeznaczając go na inne, bardziej wartościowe zajęcia.

Gdy dziecko mówi „nudzi mi się” może to oznaczać, że potrzeba mu więcej czasu na spontaniczną zabawę.

Rodzice często słyszą, że dzieci narzekają na nudę wtedy, gdy nie mają zorganizowanych zajęć. Natomiast dzieciom potrzebny jest również czas, który mogą spędzić tylko we własnym towarzystwie. W takich właśnie momentach rozwija się kreatywność i wyobraźnia, a taka zabawa daje dzieciom najwięcej korzyści.