Stosowanie książek, w których można przewidywać treść, w pracy z małymi dziećmi

Kiedy dokonujemy przewidywania, tworzymy wyobrażenia na temat przyszłości w oparciu o to, co już znamy i w co wierzymy. Książki, w których można przewidywać treść, cechują powtarzające się zwroty, określone biegi wydarzeń i połączenia pomiędzy obrazkami i słowami, które umożliwiają dzieciom odgadnięcie tego, co ”nastąpi za chwilę” w danej historii. Książki tego typu mogą być używane w uczeniu dwu, trzy i czterolatków, tego, czego można oczekiwać w języku mówionym I pisanym.

Wybierz różnorodne książki, o przewidywalnej treści, którymi możesz podzielić się z małymi dziećmi (w wieku od dwóch do czterech lat).

• Książki z obrazkami i podstawowym słownictwem oraz prostymi rymowankami pomagają dzieciom przewidywać kolejne słowa. Przykład: „One Fish, Two Fish, Red Fish, Blue Fish” napisane przez Doctora Seussa; „Rap a Tap Tap”  napisane przez Leo i Dianny Dillon. 
• Dzieci często lubią powtarzać proste zwroty czy refren razem z czytającym.
• Wielu przedszkolaków lubi historie utworzone na podstawie powtarzających się wzorów. Przykład: „Drummer Hoff” Barbary Emberley; „Bringing the Rain To Kapiti Plain” Verny Aardemy.

Używaj ulubione książki dzięcięce wielokrotnie.

• Małe dzieci mogą chcieć usłyszeć ten sam wiersz czy książkę wiele razy. Szybko opanują powtarzające się zwroty. Mogą cieszyć się powtarzaniem słów razem z tobą.
• Wiele dzieci lubi zabawę w zgadywanie ostatniego słowa albo dwóch na końcu zdania. Zrób przerwę w czytaniu: „Jedna ryba, dwie ryby, czerwona ___”. Popatrz na dzieci. Poczekaj, aż zawołają: „Ryba, niebieska ryba!”
• Niektóre dzieci cieszą się, że mogą poprawić dorosłego, na przykład jak ty zmienisz w zabawie treść słów ze znanej książeczki: „Jedna ryba, dwa koty, czerwona ryba…”

Rozwijaj umiejętność przewidywania u dzieci.

• Dzieci mogą wymyślać dialog pomiędzy wybranymi postaciami z książeczki obrazkowej. Możesz powiedzieć, np.: ”Nie ma tutaj słów, które opisałyby, co dzieje się na obrazku. Jak myślisz, co ten chłopiec mógłby powiedzieć do tego psa?”
• Dzieci, które znają dobrze książkę, mogą wymyślać różne wersje tej samej historii. Na przykład możesz czytać glośno „There Was an Old Lady Who Swallowed a Fly” Simmsa Tabacka. Następnie pokaż dzieciom napisaną przez Alison Jackson „I Know an Old Lady Who Swallowed a Pie”. Pomóż dzieciom przewidywać podobieństwa i różnice pomiędzy dwoma historiami. „Kobieta, która połknęła muchę, połknęła pająka i inne zwierzęta. Jak myślicie, co kobieta, która połknęła ciastko mogłaby zjeść?” Kontynuuj pytając „A dlaczego tak myślisz?”