PDF
Czasami chcemy, żeby wszystko odbywało się gładko między nami i naszymi przedszkolakami- tak bardzo tego chcemy, że obawiamy się mówić jasno, co naprawdę mamy na myśli.
Bądź bezpośredni.
Dzieci nie zawsze muszą być zadowolone, kiedy je o coś prosimy. Nie zranisz swojego dziecka, jeżeli jasno mu powiesz, jakiego zachowania od niego oczekujesz, pod warunkiem, że zrobisz to spokojnie, miło, zwięźle i bezpośrednio. Jeśli chcesz, aby twój przedszkolak przestał wiercić się na krześle podczas posiłków, powiedz na przykład: „Siedź spokojnie” zamiast powiedzieć: „musisz spokojnie siedzieć”. Chcesz, aby twoje dziecko skończyło spokojnie śniadanie i było gotowe do wyjścia.
Okazuj dziecku empatię.
Kiedy nalegasz, żeby dziecko siedziało spokojnie albo mówisz mu, żeby czegoś nie dotykało, może być pomocne, jeżeli powiesz dziecku, że to czego od niego oczekujesz nie jest łatwe. Możesz powiedzieć miło, ale stanowczo: „ Wiem, że ty wolałabyś biegać”. „ Rozumiem, że chciałabyś bardzo dotknąć malutkie doniczki babci, ale te doniczki zbijają się bardzo łatwo i dlatego nie chcę, żebyś się nimi bawiła.”
Zakomunikuj dziecku jasno, jakiego zachowania od niego oczekujesz i zajmij się czymś innym.
Kiedy już powiedziałaś dziecku, czego od niego oczekujesz i zrobiłaś to w miły, ale stanowczy sposób, zmień temat. Później, kiedy kryzys minie, możesz dziecku wyjaśnić, dlaczego było to ważne, żeby ono zachowało się w określony sposób. Małym dzieciom najlepiej mówić, czego się od nich oczekuje w zwięzły i prosty sposób. Przy dłuższych wyjaśnieniach przedszkolaki często tracą uwagę.
Bądź stanowczy(-a).
Nie musimy być nieprzyjemni, ale musimy być stanowczy. Dzieci przedszkolne często chcą zachowywać się tak, aby spełniać nasze wyobrażenia, ale potrzebują pomocy, aby to robić. Nie musimy być krytyczni, sarkastyczni ani zdenerwowani, mówiąc im, jak się mają zachowywać. Ale musimy być stanowczy i jasno wyrażać nasze polecenia. Nie składaj dziecku obietnic nagrody, aby skłonić je do jakiegoś zachowania.
PDF